SEVGİLİYE

altı günde yarattım seni

yedinci gün dinlendim güzelliğinde

adını koydum birinci gün

yalnızca onu ezberlerdim

unuttum bütün öteki sözcükleri

ikinci gün gözlerini aldım avuçlarıma

iki avuç dolusu suydu gözlerin

eğildim dudaklarımı değdirdim sonra

benden özgesini görmesinler diye

altı günde yarattım seni

yedinci gün dinlendim güzelliğinde

üçüncü gün öptükçe var oldu bedenin

boynun omuzların ellerin

dördüncü gün kalbin attı

bütün atışlarını bana ithaf ederek

nefesimden avuçlarımın sıcaklığından

aldın canını canımdan dererek

serperek ellerine ayaklarına sıcak kanımı

her biri cennet köşesi oldu dokunuşlarının

ab-ı hayat oldu gül teninde terin

altı günde yarattım seni

yedinci gün dinlendim güzelliğinde

işittim dudaklarından her döküleni

öğrendim kendini sevdikçe sevilebileceğini

sevgilinin kendi yüreğimizden çıkıp geleceğini

sevdim sevgilimi sevdim özümü

közümü tutuşturup sığındım koynuna

altıncı gün uyanınca kucağına

tuttum ipek/ten ellerini

yürüdüm bağışlamanın gelincik tarlasında

koştum huzur ufkunun sınırlarına

arındım saflığının ırmağında

altı günde yarattım seni

yedinci gün dinlendim güzelliğinde

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir